Back to basic!

Selamat Sore (goede middag)!

Hier weer een teken van leven van ons, vanuit Yogyakarta. We hebben vier nachten geslapen bij mensen thuis, in the middle of nowhere en zijn vandaag aangekomen in Yogyakarta, een leuke stad op Java. Morgen gaan we naar de Borobodur en Prambanan (twee grote, oude tempelcomplexen hier in de omgeving) en dinsdag de stad verkennen. Maar eerst een korte samenvatting van onze belevenissen in het 'echte' Indonesie!

We zijn afgelopen woensdag opgehaald door Alwi ,onze gids van de afgelopen dagen. Alwi woont in Bogor en heeft daar een schooltje opgezet waar jongeren uit d ebuurt gratis engels kunnen leren. Een mooi initiatief, waar ook toeristen een steentje aan kunnen bijdragen door les te geven. Wij zijn er even geweest, maar de lessen waren pas 's middags, dus die hebben we niet mee kunnen geven. Anne heeft wel met de kindjes 'hoofd schouders knie en teen' gezongen en verstoppertje etc gespeeld, erg leuk. Daarna zijn we naar het Gunung Halimun Nationaal Park gereden, waar onze eerste homestay was. We sliepen in een klein dorpje midden in het park tussen de theeplantages. Super leuk, en authentiek! Het is geen grootschalige  'village tour', maar een plek waar alleen Alwi af en toe toeristen of onderzoekers (bv. naar apen en de jungle) accomodatie biedt. Heel vriendelijke mensen, en schattige kindjes die wel erg verlegen waren en ons maar spannend vonden.

Donderdag hebben we een trekking gedaan door het nationaal park, door de theeplantages, langs rijstvelden en naar een grote waterval. Althans, dat was het idee, want het 'pad' naar die waterval was al weken niet betreden, het was dus meer recht door het oerwoud en supersteil en glad. Het laatste stuk moesten we aan een touw af gaan dalen, maar dat ging Anne toch echt tever. Het vooruitzicht dat we ook weer naar boven moesten komen deed ons besluiten om te keren. Gelukkig gingen we  daarna nog naar een kleinere waterval, over een pad recht door de jungle. We hebben er een zwarte aap in de bomen zien slingeren en een gigantiche spin in een web, een 'laba laba' in het Indonesisch.

Vrijdag hebben we de hele dag in de auto gezeten. De afstanden zijn niet groot, maar het gaat erg traag door het vele verkeer en de bochtige wegen. Gelukkig hadden we een goede chauffeur en een fijne auto. 's Avonds kwamen we aan in Sumedang, een plaatsje dat niet in de reisgidsen staat en waar dan ook geen mens komt. We waren het tweede toeristenkoppel ever, haha! Na een slechte nacht (want bed = kuil en veel hardop pratende mensen in het huisje) hebben we met onze gastheer een rondje door het dorpje gelopen. Heel leuk, de mensen zijn zo vriendelijk! In een klein, eenvoudig rijstfabriekje werden we door een oud vrouwtje uitgenodigd om mee te gaan naar haar huisje. Alles werd nog even in rap tempo gestoft, er werd drinken tevoorschijn getoverd en minimaal zes soorten koekjes (zelf gebakken!) voor ons. Ze kende natuurlijk geen woord Engels, maar vond het al helemaal leuk dat we er waren. En wij ook! Heel bijzonder .

Daarna werd het echt gek. Alwi had al aangegeven dat we naar een dansdemonstratie zouden gaan kijken van Sundanese dans. Om 10.00 uur gingen we naar het gemeenschapscentrum. Daar stond de hele oprit vol met een lange rij dansers, middelbare scholieren en de rest van het dorp klaar om ons, de twee Hollanders, te verwelkomen!!! Niet de paus, niet de koningin, nee ons. Echt bizar! Na de openingsceremonie mochten we op de ereplaats zitten en kregen we drinken en allerlei lokale lekkernijen voorgezet. Vervolgens kregen we een twee uur durende dansvoorstelling te zien! We werden ook nog geacht mee te dansen (tot hilariteit bij de scholieren natuurlijk) en Anne werd gevraagd te speechen, haha. Ten slotte met de scholieren en dansers op de foto, erg grappig. India was er niks bij! De dans was trouwens erg mooi, met zang en natuurlijk een gamelan orkest. Foto's volgen een andere keer, daar hebben we nu even geen zin in.

Het was dus een hele belevenis. Verder die dag weer in de auto gezeten, Kampung Naga (traditioneel dorp met aparte huizen) gezien en in een hot spring gelegen (heeeeerlijk na dagen geen fatsoenlijke douche).

Vanochtend zijn we na een overnachting in een bamboehuisje (leuk!) naar de Mount Papandayan gegaan, een vulkaan. Erg mooi en heel actief. Ook zie foto's die nog volgen. En daarna met de trein naar Yogya waar we nu zijn.

Dat was het weer even in een notendop, we mailen morgen of overmorgen nog wel een keer, hopelijk dan met foto''s.

Veel liefs en we genieten nog even door,

Erik en Anne

Reacties 4

Heleen 17-10-2011 11:27

Ha!
Wat een bijzondere dingen hebben jullie meegemaakt! Lijkt me erg vreemd dat je daar als beroemdheden ontvangen wordt, maar dat is ook wel eens leuk
Kus

opa oma 17-10-2011 18:17

lieve Anne Erik
wat een geweldig vernaal Zo weet je echt wel iets van een land.
beter leer je een land en de mensen niet kennen een gewedigemanier van reizen zoals jullie het doen.
ga zo door en geniet maar.
dikke kus opa oma

Ieke 17-10-2011 21:32

Klink héél gaaf, vooral die warme uitgebreide verwelkoming!!

gonnie 27-10-2011 09:36

ha erik en anne
waar zitten jullie nu
alles goed met jullie
ben benieuwt wat jullie nu weer hebben beleefd
groetjes gonnie je bezorgzamen moeder

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer