Dag 7

Dag trouwe lezers,

Weer een teken van leven van ons, we hebben een paar mooie dagen gehad!

Eef en Koen, super idee om ook weg te gaan, we kunnen jullie in ieder geval de trip van de afgelopen twee dagen zeker aanraden!!

Dag 7 was dus ons reisdagje. Een ervaring op zich hier! We zijn eerst met een pick up truck met bankjes achterin naar de bushalte gebracht, er op vertrouwend dat het de juiste was want ons thai is nog niet zo goed :P En ja hoor, na een klein half uurtje kwam er een lokale bus aangehobbeld. Een mooi versierde bus, dat wel. Dus wij erin, en toen drie uur hobbelen naar het volgende busstation. Korte omschrijving van hoe dat er uit ziet; alle ramen en deuren open tijdens het rijden, bij kleine haltes stopt ie maar amper om je uit te laten stappen, er hangen ventilatoren aan het plafond en het gaat hobbel de hobbel. Wel grappig hoor, leuker dan een airco touringcar. In Suphanburi moesten we overstappen op een nieuwe boemelbus voor nog drie uur naar Ayutthaya. In Ayutthaya moesten we drie uur op de trein wachten om vervolgens met de boemeltrein te gaan. Ook hier weer ventilatoren aan het plafond, houten bankjes, ramen en deuren open (of eigenlijk zaten er gewoon geen deuren in) en alleen maar Thai in de trein. De trein is helemaal grappig, er lopen ontzettend veel mensen de raarste dingen (eetbaar?) te verkopen. In de trein vormden wij de grote attractie. Twee van die grote blanke mensen met grote rugzakken, moet erg grappig geweest zijn. Er was een familie met een klein meisje van een jaar of 4. Die ouders zaten de hele tijd te lachen en haar naar ons toe te sturen. Dus dat meisje naar ons toe, en maar Thai praten en lief kijken. Toen gaven we haar een koekje, zij helemaal blij en de hele trein lachen, inclusief wij. Leuke ervaring dus! Aangezien het inmiddels al donker was konden we niet goed zien of we al op ons station waren. Dus wij stonden natuurlijk weer eens te vroeg op met onze spullen, en al die mensen in de trein zeggen (in Thai natuurlijk) dat dit niet Pak Chong was, grappig, zo'n oud mannetje bleef maar praten tegen ons en we konden er echt niks mee! Wederom vermaak voor het hele treinstel.

Na in totaal zo'n 12 uur reizen en wachten waren we dan toch aangekomen in Pak Chong, een superbestemming zou al snel blijken. Zie volgend verhaal!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer